شهادت ام ابیها فاطمه الزهرا (علیها السلام)
شهادت ام ابیها فاطمه الزهرا (علیها السلام)

تاریخ انتشار :۱۳۹۸/۱۰/۱۸
شهادت ام ابیها فاطمه الزهرا (علیها السلام)

در مدح حضرت زهرا علیها السلام


در مجد و شرف یکه و تنها هستی

در فخر تو بس ام ابیها هستی

مریم که مقدس شده یک عیسی داشت

تو مادر یازده مسیحا هستی...

 

ای جلوه الهی، ای ایّوب بلاها؛ ای یعقوب فراق ها؛ ای یوسف جفاها؛ ای کوه پر ابهت؛ ای جاری محبّت؛ ای چشمه طهارت؛ ای اسوه خدایی؛ ای جلوه الهی؛ ای عشق کبریایی... 

ای آفتاب سفر کرده، من فریاد سبز تو را، که از پشت دیوار قرن ها هنوز به گوش می رسد شنیدم...

من در جغرافیای خانه گلی تو، تاریخ های تاریخ را دیدم.

من در ناله های تو بر زمینِ از دست رفته ات، طهارت چشمه غدیر را و در ارتفاع نگاهت قیام طوفان را دیدم...

من اشک های تو را بر کوچه پس کوچه های سرد و خسته مدینه یافتم. خط تو را که بر پوست هر ستاره، غزل آفتاب را می نوشتی، خواندم. من نشان کبودین تو را از قافله هایی که از کناره بقیع می گذشتند گرفتم...

این شعله های عشق توست که انسان خسته را به میهمانی آفتاب می خواند. در حجم نگاه تو، افق هم رنگ می باخت. سبزی این سال ها، هنوز وام دار آن نگاه بلندی است که از قله ناپیدای تو سر زد. من با نوای آشنای تو از قناعت انجمادها و از پس کوچه های حقیر خلافت ها رهیدم...

اوج تسلیت تو را آن جا که مردِ راه را پای انداخت شناختم. من در خاموشی قبرت تابش هزاران خورشید را دیدم. اگر قبرت را نشانی نیست چه باک؟ هر سنگْ نبشته ای حکایت تو را دارد.

 

انتخاب متن: فاطمه علیزاده

منبع: مجله گلبرگ مرداد ١٣٨١، شماره ٣٢ ،دل نوشته های فاطمی علیهاالسلام